Publiczność wie o czym mówisz?

Spotkało Cię kiedyś coś takiego?

Jesteś na Facebooku i czytasz taki wpis: "To był genialny koncert!"

Pół tuzina osób polubiło to zdanie i kilka dodało komentarze z gratulacjami.

Kłopot? Nie masz zielonego pojęcia czego ten wpis dotyczy.

Albo coś takiego?

Szukasz na portalu sportowym wyniku wczorajszego meczu i nic. Są inne informacje, ale tej, która Cię najbardziej interesuje brak. Redakcja widocznie uznała, że już wiesz kto wygrał.

Ludzie często błędnie (naiwnie?) zakładają, że inni coś wiedzą, bo oni też to wiedzą.

Nie trzymaj publiczności w niepewności – nie każ ludziom zgadywać lub domyślać się o co chodzi.

Z tego samego powodu reporterzy, którzy wracają po kilku dniach do jakiegoś tematu, muszą krótko streścić sedno sprawy. Zawsze znajdzie się ktoś, kto nie czytał pierwszej części.

Podobnie jest z żargonem. Wyrażenia codziennie używane w Twojej firmie mogą być niezrozumiałe dla ludzi spoza branży. Używaj prostych słów i wyjaśniaj wszystko co może budzić wątpliwości.

Nie musisz zamęczać publiczności szczegółami. Przypomnij tylko te informacje, które pomogą zrozumieć to, co mówisz i dlaczego to robisz.

Kiedy ustawić znak "Zakaz wjazdu" w wywiadzie dla mediów

Czy reporter czasem zachowuje się jak medialny "pirat drogowy"?

Możesz tak pomyśleć kiedy prowokuje zadając pytania, które dotyczą poufnych lub tajnych informacji, spraw dla Ciebie drażliwych oraz czystych spekulacji.

Najbardziej skuteczną metodą jest wyznaczenie sobie w takiej sytuacji granicy, której nie możesz przekroczyć.

Na początek musisz poznać techniki zadawania pytań w zależności od medium – inaczej prowadzi wywiad dziennikarz prasowy, inaczej telewizyjny.

Reporter prasowy oczekuje, że poświęcisz mu więcej czasu. Może poprosić o pół godziny lub więcej – jeśli pisze obszerny artykuł.

Jeżeli przygotowuje materiał krytyczny, nie musi zaczynać rozmowy od najtrudniejszego pytania. Zaczyna zwykle od pytań ogólnych i delikatnych – zależy mu na stworzeniu miłej atmosfery i zyskaniu zaufania rozmówcy.

Może się zdarzyć, że przez 29 minut z zaplanowanego na pół godziny wywiadu będzie zadawać bardzo niewinne i puste pytania. Nic z tego, co powiesz w tym czasie, nie ukaże się w gazecie. Najważniejsze pytanie padnie w ostatniej minucie – kiedy pomyślisz, że wywiad już się zakończył.

Reporterzy telewizyjni i radiowi pracują inaczej, głównie dlatego że mają mniej czasu na rozmowę – nie więcej niż 7 minut. Z zasady zaczynają od najtrudniejszego pytania lub zadają je jako drugie z rzędu.

Bez względu na metodę prowadzenia wywiadu – na "miękko" lub na "twardo" – jeśli nie możesz odpowiedzieć na pytanie, powiedz to zaraz po usłyszeniu pytania. Nie klucz, nie graj na czas, nie kombinuj.

Reporter na pewno się nie wycofa i będzie drążył temat. To jest właśnie ten moment, w którym musisz mieć odwagę powiedzieć sobie, że dalej się nie posuniesz.

Jest to pewnego rodzaju wojna nerwów. Dziennikarz może – otwarcie lub podstępnie – prowokować Cię do powiedzenia czegoś, czego możesz żałować. To jest jego wywiad, ale odpowiedzi zależą wyłącznie od Ciebie.

Jeżeli reporter posuwa się za daleko, postaw znak "Zakaz wjazdu" i nie usuwaj go przed końcem wywiadu.

Trudne pytania to chleb powszedni w mediach

Kiedy pracowałem jako reporter telewizyjny uważałem, że moim obowiązkiem było zadawanie trudnych pytań lub pytań jakie chcieliby zadać widzowie programów informacyjnych. Trudne pytania to był mój chleb powszedni.

Niektórzy sądzili, że moje pytania były związane z osobistymi poglądami. Bynajmniej.

Dzisiaj w czasach stronniczego dziennikarstwa niektóre pytania rzeczywiście są odbiciem poglądów dziennikarza. (Wahałem się czy użyć słowa dziennikarz w poprzednim zdaniu, gdyż dziennikarz powinien być obiektywny.)

Wolę myśleć, że stronniczy dziennikarze pracują tylko w amatorskich stacjach kablowych. Wolę myśleć, że większość dziennikarzy zadaje trudne pytania, bo mają ważny powód – chcą się dowiedzieć czegoś ciekawego i wyjątkowego.

Nie traktuj trudnych i agresywnych pytań jako osobistego ataku. Żaden dziennikarz nie chce być wzięty za praktyka PR.

Z drugiej strony, trudno nie zauważyć, że niektórzy reporterzy zadają trudne i podchwytliwe pytania nawet kiedy rozmowa dotyczy przeceny czerstwego pieczywa.

Zrób rozeznanie przed wywiadem czego dziennikarz chce się dowiedzieć. Większość reporterów zbiera aktualne informacje – nie interesują ich dane do rocznika statystycznego.

Przygotuj się na trudne pytania – opracuj i przećwicz odpowiedzi.

Nie komentuj pytań. Niektórzy reporterzy tylko na to czekają. Nie daj im tej satysfakcji.

Trudne pytania to nic osobistego. To tylko praca. Chleb powszedni w mediach.